Hastayım ve Yastayım

Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde  vazgeçtim çocuk olmaktan
Ve  beslenme çantamda  otlu peynir kokusuydu babam...
Y.Erdoğan

Ankara'da öğrenciliğimin ilk yılında  çok zorlanmıştım.Hele ki ilk aylarında.29 Ekimde ilk evci iznimi alıp İzmir'e geldim.Öğrenciyiz ya , arkadaşlarla da  dedik  "trenle  gidelim " , günler  öncesinden mavi trene bilet aldık .Günler hiç geçmedi.İlk ayrılık ,ilk kavuşma .heyecanım doruklardaydı, sanıyordum ki asırlardır ailemden uzktayım.

Zaman geçmiyor  gibi  gelse de ,sayılı gün gelip geçti ve  yolculuk günü geldi.Yola çıkmadan aradım ailemi, evde  bir  bayram havası , babamın  dilinde  bir şarkı "Ankaradan kızım gelcek , evde  bir bayram havası , meğer  annen baban seni ne çok severmiş " şarkıyı kendine göre  uyarlamıştı , o da ayrı konu.Kız kardeşim ablam diye  söylüyordu , babam kızım diye ...

Bindik trene , şans bu ya yerimiz  tam kapının yanındaydı.İkinci şansımız  herkesin kaloriferi çalışıyor ama bizimki bozuk.Şaka gibiydi ,  tren tıklım tıklım dolu ve yer değiştiremiyoruz.Arkadaşım Banu ile ne yapacağımızı şaşırdık.Bavulu indirdik , kazak kazak üstüne  giydik ama nafile ,sanki  buz kesiyor tren. Kondüktör bize  battaniye  getirdi , ama o battaniye getirene kadar bavuldan çıakrdığımız  havlularımıza sarılmıştık .trenin bu kadar soğuk olabileceğine hayatta inanmazdım , 27 Ekim de bu soğuk neyin nesiydi ? O gün yol bitmedi .Balıkesir'den sonra  tren boşaldı da biz de azıcık olsun ısınabildik...
Tren garında tam tekmil ailem bekliyordu, gözler  ışıl ışıl ,mutluluk yüzlerden okunuyordu .Sarıldığımız ve kenetlendiğimiz o günü  hiç unutamıyorum. O günün  gecesine  öyle bir  ateşlendim ki , sanki  canım çekildi ,sabaha kadar ...Bütün gece  dönüşümlü olarak annem ve babam masaj yapmıştı ağrıyan kaslarıma...Sabah babam kucakladığı gibi götürdü hastaneye  ve  tatilim boyunca  hasta yattım.
O tatili iple çekmiştim , kafamda  binbir  türlü plan vardı ve  sevinçten gözüm bir şey görmüyordu.İzmir 'e  gelmeden önce  aynı heyecanı yaşadım geçen hafta .Sanki içim içime  sığmıyordu . Yedi yıl sonra ilk kez , bu tarihte İzmir de  olacaktım.Babam  yitip gittikten sonra ,kısmet olmamıştı , seneyi devriyesinde  mezarının başucunda olmak.O yüzden çok  farklıydı , bu gelişim.Anladım ki neyi çok istersem  hem isteğim kursağım da kalıyor...
Evde  hasta olmayan kimse  yok , Yağız'ın başlattığı hastalık zincirine  hepimiz katıldık.En son 1997 de  böyle hasta olmuştum. Sabaha kadar ağladığım nadir  durumlardan biri herhalde.Annem  beni ağlarken görünce  şaşırdı , ağladığım görülmüş değil çünkü.Virüsün ellerinden öpmek lazım , zoru başardı ...
Bu sefer ,  yanımda  beni kucaklayıp hastaneye götürecek ,  babam olmasa da onun bize  bıraktığı sevgi ,  ayağa kalkma gücü veriyor. 
Yağız 'a babamın adını verecektim aslında .Sonrasında içim elvermedi , hergün her  saniye ona " Ayhan " diye seslenmek  istemedim.Adını koymadan da babamı içimde yaşatacağım için bu kararımdan vazgeçtim ve "Yağız" adını koydum.Yalnız uzun süre  gel git  yaşadım " koyayım mı ,koymayayım  ? " diye .Sonunda  bir  batılı gerçekleştirdim ve  doğumda  göbeği kesilirken ebe " Senin göbek adın Ayhan olsun "dedi. Benim göbek adım yok ama kuzumun gamzeleri nasıl ki dedesiyle birebir  aynıysa , göbeğinin  adı da dedesinin adı.İnşallah  espiri anlayışı da dedesine  benzer...
Duygularımı ve babama dair çok şey  paylaşmak isterdim ; ama sağlığım bugün bu kadarına  izin veriyor.
"Nurlar içinde  yatasın babacığım , bu şarkıyı her  dinlediğim de  o güzel yüzün gözlerimin önüne geliyor "


26 yorum:

  1. çok üzücü hatırlamak bile insanı derinden sarsıyor bende babamı kaybedeli yıllar oldu allah sizlere saglık sıhat versin cnm oglunuz allah bagışlasın vede çok geçmiş olsun

    YanıtlaSil
  2. :( Bu yazıyı en iyi anlayıp en çok etkılenenlerdenim.. Söyleyecek sözü bulamadığım yerdeyim yine...

    YanıtlaSil
  3. ne söyleyeceğimi bilemedim İlknurcum :(
    Rabbim gani gani rahmet eylesin Ayhan Amcaya...sizlere de sabırlar versin

    çok geçmiş olsun diyerek kaçıyorum sayfandan...aynı kaybı yaşamış biri olarak daha fazla duramayacağım :(

    YanıtlaSil
  4. Allah nurlar içinde yatırsın.Sizde Allah sabırlar versin.Bende bakmalara kıyamadığım babamı toprağa verdim.Acısı ilk günkü kadar olmasada
    hep noksan yaşıyorsun.Sanada geçmiş olsun.Acil şifalar diliyorum.
    Sevgiler...

    YanıtlaSil
  5. Nur içinde yatsın Baban. Anne- baba kayıpları derin yaralar açıyor ve izi kalıyor. Ama yaşam böyle...

    YanıtlaSil
  6. Kayıpları en iyi kaybedenler hisseder, siz ne kadar anlatırsanız anlatın, anası babası hayatta olan hiç kimse onu hissedemez. Bende hem annemi hem babamı kaybedeli çok yıl oldu, onları kaybedince büyüdüm.Çünkü artık kimsenin çocuğu değilsiniz, ama insan daha bir güçlü oluyor. Tüm kaybettiklerimiz nur içinde yatsın, acılar hafiflemiyor, saklanıyor. Ve gözyaşları ilk aklımıza geldiklerinde ,ilk günkü gibi akıyor. Sevgiyle, sağlıkla kalın.

    YanıtlaSil
  7. üzülme üüüüzülmeeeee
    hep şunu de
    Allahım sıralı ölüm ver.
    bizler evlatlarımızı yetiştirelim de gerisi yalan zaten:(

    YanıtlaSil
  8. Üzdün bizide İlknurcum.Allah nur içinde yatırsın..Sanada çok çok geçmiş olsun.

    YanıtlaSil
  9. Babanıza rahmet,sizlere de acil şifalar diliyorum.

    YanıtlaSil
  10. Allah rahmet eylesin canım hayat ...

    YanıtlaSil
  11. Allah gani gani rahmet etsin,mekanı cennet olsun inş,gözlerim dolu dolu okudum,sevgiler

    YanıtlaSil
  12. dayanmak zor Rahmet ve Nur onunla olsun.

    YanıtlaSil
  13. Mavii; canım senin de başın saolsun.Allah geride kalanlara sağlık verir inş.Uzun yıllar geçse bile acıları hep tazecik duruyor :( Boşluk dolmuyor hiç

    YanıtlaSil
  14. Ben kızımın delisiyim ; canım seni üzdüm galiba ; acılarım hem taze hep de kayıplarımız çok büyük.Sabrımız metanetimiz bol olsun canım..

    YanıtlaSil
  15. Gönül Çelen, teşekkür ederim canım.Çok şükür iyileştik ...İnşallah sevdiklerimizin mekanı cennet olur.Bu acı başkaymış be canım , ne külleniyor ne harlanıyor .hep yanıyor hep yanıyor...

    YanıtlaSil
  16. Hüznün tadı ; bu hayat oyunu çok acımasız.En savunmasız bıraktığı nokta , bu olsa gerek :(

    YanıtlaSil
  17. Ihlamurcum ne güzel bir noktaya değinmişsin canım.Gerçekten yitirilmeden anlaşılmıyor...Kimse yitirmez inşallah diyeceğim ama hayatın oyunu bunun üzerine kurulu ne yazık ki :(

    YanıtlaSil
  18. Sitarem :(((
    orası öyle canım..Evlatlarımız var...

    YanıtlaSil
  19. Ela ,Toprak ve biz, teşekkür ederim canım..Üzdüğüm içinde çok üzüldüm :(

    YanıtlaSil
  20. N.Narda ; çok teşekkür ederim , sevgilerimle

    YanıtlaSil
  21. Hülyacığım saolasın canım , atlattık ve iyileştik ...
    keyifli akşamlar dilerim :)

    YanıtlaSil
  22. otuzundan sonra; çok saolasın canım , gözlerini doldurduğum için de çok üzüldüm.Tüm yitirdiklerimizin mekanı cennet olur inşallah..
    Öpüyorum canım , sevgilerimle

    YanıtlaSil
  23. kardeşim , saoalsın...Yitirdiklerimizn mekanı cennet olur inş..
    sevgilerimle

    YanıtlaSil
  24. Aynurcuğum saolasın canım , üzdüm seni de kusura bakma :(
    Öpüyorum canım , sevgilerimle

    YanıtlaSil